The Odyssey: Christopher Nolan bewijst opnieuw waarom sommige regisseurs films maken en anderen gewoon content produceren
door Bert Reymen
Wanneer Christopher Nolan een nieuwe film uitbrengt, gaat daar traditioneel veel aandacht naar uit. De Britse regisseur bouwde de voorbije decennia een indrukwekkend palmares op met films als Memento, Inception, Interstellar en Oppenheimer. Opvallend daarbij is zijn ritme: gemiddeld verschijnt er om de drie jaar een nieuwe Nolan-film, die telkens opnieuw uitgroeit tot een belangrijk moment binnen de filmwereld.
Met The Odyssey waagt hij zich aan één van de oudste en meest invloedrijke verhalen uit de westerse literatuur. Het epos van Homerus is bijna drieduizend jaar oud, maar krijgt hier een eigentijdse en toegankelijke vertaling naar het grote scherm. Centraal staat Odysseus, de Griekse held die na de Trojaanse Oorlog een lange en gevaarlijke reis onderneemt om terug te keren naar zijn vrouw Penelope en zoon Telemachus. Onder alle mythologische figuren, goden en monsters blijft de kern van het verhaal verrassend herkenbaar: een man die alles op alles zet om thuis te raken.
Matt Damon zet een overtuigende en gelaagde vertolking neer als Odysseus. Zijn personage wordt niet voorgesteld als een onoverwinnelijke held, maar als een man die onderweg steeds meer wordt geconfronteerd met twijfel, verlies en uitputting. Ook Tom Holland levert sterk werk af als Telemachus, terwijl Anne Hathaway en Robert Pattinson hun personages extra gewicht en geloofwaardigheid meegeven.
Wat The Odyssey echter echt onderscheidt van andere blockbusters, is de technische aanpak. De film is de eerste grote speelfilm die volledig werd opgenomen met IMAX-camera's. Een ambitieus productieproces dat zichtbaar is in vrijwel elke scène. De uitgestrekte zeeën, imposante landschappen en grootschalige actiescènes krijgen hierdoor een schaal die zelden te zien is binnen het genre. De keuze voor IMAX is geen marketinginstrument, maar een essentieel onderdeel van de filmervaring. Het resultaat is een productie die duidelijk ontworpen werd voor het bioscoopscherm en die optimaal tot haar recht komt in het grootste beschikbare formaat.
Is de film perfect? Nee.
De omvang van het bronmateriaal zorgt ervoor dat niet elke verhaallijn dezelfde diepgang krijgt. Sommige personages en ontmoetingen krijgen noodgedwongen minder schermtijd dan ze misschien verdienen. Dat lijkt echter een onvermijdelijk gevolg van de enorme schaal waarop dit verhaal verteld wordt. Wat The Odyssey onderweg verliest aan detail, wint het ruimschoots terug in beleving.
De combinatie van indrukwekkende beelden, sterke vertolkingen, technische innovatie en een verhaal dat al bijna drieduizend jaar standhoudt, maakt van deze film één van de meest opvallende bioscoopreleases van het jaar. Niet zomaar een blockbuster. Maar een groots opgezette verfilming die de mogelijkheden van moderne cinema maximaal benut.
Verdict
Een ambitieuze en technisch indrukwekkende verfilming die een klassieke mythe vertaalt naar een hedendaagse bioscoopervaring. Dankzij de sterke cast, de uitzonderlijke visuele schaal en de vernieuwende IMAX-aanpak behoort The Odyssey zonder twijfel tot de meest besproken filmreleases van 2026.
Mijn score?
9/10 popcorns.
