OPINIE: En zo grijpt Kris Verduyckt weer naast ministerpost

Misschien was het wel zijn laatste kans om ooit minister te worden? Wie zal het zeggen. De Lommelse dossiervreter weet wat geduld oefenen is. Jarenlang opereerde hij onder de vleugels van eerst vader en later zoon Vanvelthoven. Hij wachtte zijn beurt af.

Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen trok hij de lijst van Vooruit in Lommel, maar tegen de heerschappij van allemansvriend Bob Nijs (cd&v) was geen kruid gewassen. In Limburg trok Verduyckt de lijst van de Vlaamse verkiezingen. Hij verhuisde zonder morren van het federale parlement naar de Vlaamse "praatbarak". In de debatten op TV Limburg gaf hij blijk van grote dossierkennis en moest hij inhoudelijk niet onderdoen voor de Limburgse ministers aan tafel. Integendeel.

Conner Rousseau nam hem bij zich, zowel bij de onderhandelingen voor het Vlaamse, als het federale regeerakkoord. Hij schreef mee aan de teksten en het stond in de sterren geschreven dat voor hem een rol van betekenis zou weggelegd zijn. Welke? Daar wist alleen de voorzitter het antwoord op.

In Limburg werd stiekem gedroomd van twee Limburgse ministers. Rousseau toverde op de sofa bij Willy Claes thuis het witte konijn Rob Beenders uit zijn hoed. In de Vlaamse regering koos hij voor Caroline Gennez. Eens Truiense, altijd Truiense, ook al verhuisde ze destijds door toedoen van Steve Stevaert naar Mechelen. En dus viel Kris Verduyckt naast de prijzen. Niet dat hij erom zou malen, maar stiekem had hij er toch op gehoopt.

Met veel overgave stortte de Lommelse backbencher zich op de taak van Vooruit-fractieleider in het Vlaams halfrond. Meer zat er niet in. Het orakel Conner liep - zeker in zijn begindagen - niet hoog op met de eens zo machtige Limburgse socialisten. Hij moest hier meer dan één brandje komen blussen. Nu lijkt het tij wel wat gekeerd. Vooruit houdt deze maand zijn nationale nieuwjaarsreceptie in... Hasselt.

Met Rob Beenders, die zijn start als federaal minister niet gemist heeft, is er weer perspectief. Luidop zal hij het niet verkondigen en het is allemaal nog veraf, maar Beenders maakt zich op om een gooi naar de Hasseltse sjerp te doen. De nieuwjaarsrecepties van de lokale afdelingen in Limburg trekken weer veel volk. Maar de bloedarmoede blijft. Vooruit heeft nood aan nieuwe gezichten. En daarom werd hier en daar toch getipt op Kris Verduyckt om Melissa Depraetere op te volgen. Als specialist Wonen en Energie - twee bevoegdheden van Depraetere - stond hij dicht bij haar. Bovendien, mocht Verduyckt naar de regering-Diependaele verhuizen, zou Dries Martens in het Vlaams parlement belanden. Het is bekend dat de Hasseltse schepen en voorzitter van Vooruit Limburg in de bovenste schuif ligt. En dat kan bij Vooruit niet van iedereen gezegd worden.

Maar nee, Rousseau koos deze keer niet voor avontuur, maar voor "roestige vastheid". Hans Bonte leerde naar eigen zeggen in Vilvoorde veel van ene Jean-Luc Dehaene. Bescheidenheid is eerder een nadeel in de vaderlandse politiek. Kris Verduyckt zal, trouwe partijsoldaat als hij is, braaf zijn beurt afwachten en hard blijven werken. Die ene kans komt vast wel.