Opinie van de week: "Voorbeschouwing: opnieuw drie Limburgse clubs in de Jupiler Pro League"

De competitie heeft nogmaals een nieuw format gekregen, maar deze keer met een grondige hervorming. Achttien clubs, geen play-offs meer na zeventien seizoenen, 34 speeldagen en twee rechtstreekse dalers. Wie bovenaan eindigt is kampioen. Een punt in augustus weegt daardoor even zwaar door als een punt in mei, wat voor een hele generatie spelers en fans nieuw is.

Eén voorbehoud vooraf. De transfermarkt sluit pas begin september, en door het WK kwam ze dit jaar later op gang dan gewoonlijk. Bij de drie clubs staan er nog allerlei dossiers open. Alles wat hieronder staat, is dus een voorlopige tussenstand en kan begin september al achterhaald zijn.

KRC Genk
Deze zomer werd in Genk weer met miljoenen gegoocheld. Kos Karetsas vertrok naar Borussia Dortmund voor dertig miljoen vast, aangevuld met bonussen en een percentage op de doorverkoop. Een clubrecord, in beide richtingen trouwens, want zestien miljoen ging meteen weer buiten. Rafiu Durosinmi kwam voor 10,5 miljoen over van Pisa en is daarmee de duurste aankoop ooit, Jeppe Erenbjerg werd voor 5,5 miljoen weggehaald bij Zulte Waregem. Daarnaast vertrok trainer Nicky Hayen bij de start van de voorbereiding naar Burnley, met assistent Johan Van Rumst in zijn kielzog. Jess Thorup nam over en tekende voor drie jaar.

Er staat nog veel te gebeuren. Sadick en Sor mogen vertrekken, en het dossier van Adedeji-Sternberg loopt ook. Van Zakaria El Ouahdi verwacht men al enkele mercato's dat hij zal vertrekken, maar zolang er voor hem geen concreet bod ligt, bestaat de kans dat hij toch blijft. De hoge transfersom die Genk vraagt, die volledig terecht is als je naar zijn sportieve waarde voor dit Genk kijkt, lijkt buitenlandse clubs voorlopig af te schrikken. Hij wordt eind dit jaar ook 25, een leeftijd waarop veel clubs een speler niet langer zien als een jong talent met grote doorverkoopwaarde.

Naast de verwachte inkomende transfers om de vertrekkende spelers te vervangen, is er op links nog werk aan de winkel. Achterin staan Kayembe, van wie de contractoptie werd gelicht en slechts sporadisch zijn kwaliteiten laat zien, en Medina, die na anderhalf jaar nog altijd niet de stappen zet die je zou verwachten. Van beiden werd eind vorig seizoen gezegd dat ze mogelijk naar iets anders zouden mogen uitkijken. Een kwalitatieve versterking op de linksachterpositie lijkt toch nodig. Hetzelfde geldt voor een rijtje hoger op links als Adedeji-Sternberg vertrekt. Ito komt beter tot zijn recht op rechts en Yokoyama liet mooie dingen zien in de Europe play-offs, maar is hij al klaar voor het echte werk?

Tactisch zijn er twee vragen. De eerste is defensief. Centraal achterin staan nu Smets en Kongolo, twee jonge verdedigers waar de club veel in ziet. Kongolo staat pas een half seizoen in de ploeg, maar deed het meteen heel goed. Een derde centrale verdediger halen betekent dat een van hen minuten inlevert. Genk wil beide talenten niet blokkeren en niet riskeren dat ze dan vertrekken. Dat evenwicht verklaart waarom er nog altijd niemand bij is. Toch valt er iets voor het tegendeel te zeggen. Een ervaren verdediger hoeft niet de plaats van die twee in te nemen, hij kan ze beter maken. Verdedigende situaties herkennen, een bal wegknallen op het juiste moment in plaats van nog een risicovolle pass te geven, een leidersfiguur zijn, zijn

bijvoorbeeld allemaal dingen die jonge spelers van een ervaren verdediger kunnen opsteken. Genk zegt bovendien een topsportcultuur na te streven, en daar horen basisplaatsen bij die je als speler moet verdienen, ongeacht je grote talent. Het is dus moeilijk balanceren tussen een kern samenstellen met het oog op de volgende doorverkoop enerzijds en extra ervaring en leiderschap halen met het risico op minder speelminuten voor de talenten anderzijds. De tweede vraag is aanvallend. Er zit momenteel weinig diepgang in dit elftal, met veel spelers die vooral de bal in de voet willen en flanken die naar binnen komen, waardoor het spel zich vooral centraal situeert. Voor een kopbalsterke targetspits als Durosinmi is dat niet ideaal.

Thorup kan hierin een belangrijke rol spelen. Hij is pragmatisch, hecht veel belang aan een goede organisatie en stilstaande fases, en speelt graag met twee spitsen, wat eventueel Mirisola naast Durosinmi een rol kan geven. Het is bovendien een zeer menselijke coach. Hij praat veel met zijn spelers en probeert altijd zo positief mogelijk te blijven. Na een seizoen dat bitter eindigde met een gemist Europees ticket is die positiviteit misschien wel net wat Genk nodig had. Genk moet dit jaar Europees voetbal halen, wat betekent top vier of de beker. Met de kern zoals ze er vandaag al bij ligt, is dat haalbaar, zeker als je naar de concurrentie kijkt. Veel hangt af van wat er de komende vier weken nog binnenkomt, en van hoe snel Thorup de organisatie op orde krijgt.

STVV
Sint-Truiden werd vorig seizoen verrassend derde en speelt daardoor Europees. Succescoach Wouter Vrancken, die voor dit huzarenstukje zorgde, vertrok, en de club koos voor zijn assistent Frédéric De Meyer, die voor het eerst hoofdcoach is. De rest van de staf bleef zitten en zorgt voor continuïteit.

De kern werd voorin en op het middenveld flink verbouwd. Topschutter Keisuke Goto, Rihito Yamamoto, Ryotaro Ito en Arbnor Muja vertrokken allemaal. Er kwamen twee Japanners voor in de plaats, Nelson Ishiwatari en Ryotaro Araki, en met de Bosnische WK-ganger Samed Bazdar haalde STVV een spits weg bij Real Zaragoza. Bazdar is 22, meet 1m89 en is een meevoetballende diepe spits die een bal kan bijhouden, mee opbouwt en de duels niet schuwt. Dat is het soort spits waar Stayen warm van wordt.

Achterin veranderde er weinig. Kapitein Taniguchi bleef uiteindelijk, wat lang niet zeker was. Wat er nog echt ontbreekt, is een rechtsbuiten, maar tactisch zit de vraag vooral op het middenveld. Vorig seizoen had STVV met Sissako, Yamamoto en Ito een van de meest complementaire middenvelden van de competitie. De vraag is of dat dit seizoen ook zo zal zijn met Sissako, Merlen en een van de nieuwe Japanse aanwinsten.

Vooruitblikken is hier het lastigst. Na zo’n seizoen onder topcoach Wouter Vrancken, zijn de verwachtingen misschien weer hoog. Vorig seizoen zat echter ook alles mee, met nauwelijks langdurige blessures, en daar reken je geen twee keer op. Europees voetbal kost energie en aandacht, zeker bij een kern van deze breedte. Enkele seizoenen geleden maakte Cercle Brugge dat ook mee. De linkerkolom lijkt een redelijk doel, met de kanttekening dat nieuwe Japanners meestal wat tijd nodig hebben om te aarden en dat Bazdar toch snel het doel moet vinden.

Lommel SK
Lommel is na 23 jaar terug op het hoogste niveau. De club werd vorig jaar vijfde in de Challenger Pro League en dwong de promotie af via de play-offs, na twee beklijvende wedstrijden tegen Dender. Lee Johnson bleef als enige trainer van de drie Limburgse clubs op post.

Inkomend leunt Lommel op City Football Group. De opvallendste naam is Sverre Nypan, een groot internationaal talent van negentien jaar, gehuurd van Manchester City en wiens waarde op vijftien miljoen wordt geschat. Ook talenten Stredair Appuah en Isaiah Dada-Mascoll komen uit het netwerk. Met Shawn Adewoye haalt Lommel een ervaren verdediger en een jongen uit de streek in huis. Hij kwam transfervrij over van Fortuna Sittard met bijna 150 wedstrijden Eredivisie op de teller. Uitgaand was het vertrek van linksachter en uitblinker Sam de Grand naar AZ de grootste aderlating.

Bij Lommel liggen de werven vooral nog achterin. Een centrale verdediger lijkt een noodzaak en met De Grand weg is een linksachter ook meer dan nodig. Daarnaast wordt er nog uitgekeken naar een rechtsachter en een tweede spits naast de 37-jarige cultheld Ralf Seuntjens, die op dit niveau moeilijk elke week negentig minuten zal volhouden.

Tactisch wil Johnson niet raken aan wat vorig seizoen werkte. Hij houdt van dominant, aanvallend voetbal met veel druk naar voren, en hij benadrukt zelf dat hij niet plots de bus zal parkeren. Dat is ook de filosofie van de City Group. In 1B leverde dat veel doelpunten op, alleen kreeg Lommel er ook een karrenvracht tegen, en dat is in eerste klasse een pak gevaarlijker. Dat hij aan zijn principes vasthoudt, is trouwens ook een beetje een verplichting, want wie een talent als Nypan huurt, moet die jongen ook aan voetballen laten toekomen.

Het behoud verzekeren is het doel, en dat is realistisch, al blijft de basis van deze ploeg wel die van de nummer vijf uit tweede klasse. Daardoor wegen de komende vier weken in Lommel zwaarder door dan in Genk of Sint-Truiden. Kunnen die verdedigers snel gehaald worden, dan hoeft het niet enkel bij het behoud te blijven, zeker met het enthousiasme dat na een promotie nog een hele tijd blijft hangen. Duurt het tot eind augustus, dan kan Lommel na een handvol speeldagen al achter de feiten aanhollen, en dat is vervelend om aan je eerste seizoen op het hoogste niveau te beginnen.